assad

Ακολουθούν 3 αποσπάσματα από το βιβλίο «Assad» του Régis Le Sommier αναπληρωτή διευθυντή του γαλλικού περιοδικού Paris Match από τις εκδόσεις La Martinière.Αυτός συνάντησε τον Άσαντ πολλές φορές στη Δαμασκό.

«Γνωρίζω τον Bachar El Assad.
Θα μου πείτε : όλος ο κόσμος τον ξέρει.
ή μάλλον : όλος ο κόσμος πιστεύει ότι τον γνωρίζει ενώ αυτός ο άνθρωπος είναι ένα αίνιγμα.
Μέτριος μαθητής και μάλλον  “συμπαθητικός” (σπούδασε οφθαλμολογία στο Λονδίνο), τρελός για την πληροφορική,ο άνθρωπος βγαίνει από τη σκιά με το θάνατο του πρωτότοκου αδερφού του.Σύμβολο του μοντερνισμού παντρεμένος με μια γυναίκα που ντύνεται δυτικότροπα, παλιά τραπεζίτισα, ενσαρκώνει όλες τις ελπίδες στα μάτια της Δύσης .Στα 34 γίνεται πρόεδρος της Συρίας.
17 χρόνια πέρασαν. 340 000 νεκροί. Κάποιοι τον επονόμασαν ο  “Boucher της Δαμασκού”. Άλλοι θεωρούν θεωρούν ότι υπηρέτησε την ήττα του ριζοσπαστικού ισλαμισμού.
Ό,τι και να πιστεύει ο καθένας ,αυτός κέρδισε τον πόλεμο.Τον συνάντησα πολλές φορές συμπεριλαμβανομένων ραντεβού “off”, όταν όλα καίγονταν γύρω του.Περισσότερες από μια φορές αναρωτήθηκα ποιο μέρος της αλήθειας  θα μπορούσα ν΄ανασύρω από αυτές τις στιγμές.
Σας αφήνω στην κρίση σας. »

Bachar Al-Assad et sa femme Asma lors de l'élection présidentielle syrienne de 2014.

«Αυτός απαντά σε όλα.Παρατηρώ βέβαια σε αυτόν ένα χαρακτηριστικό που είχα παραμελήσει την πρώτη φορά : την διάσταση « του ειδήμονα στην πληροφορική» της προσωπικότητάς του. Το 1994, κατά την επιστροφή του στη Συρία και πολύ πριν τον διαδεχθεί ο πατέρας του τον τοποθέτησε επικεφαλή της Συριακής Εταιρείας Πληροφορικής .Ρόλος επίσημος χάρη στον οποίο το  1998, συμμετείχε στην εισαγωγή του Internet στη χώρα του. Αλλά εγώ δεν υπολόγισα ποτέ μέχρι σε ποιό βαθμό αυτή η διάθεση του πνεύματος πλαισιώνει την σκέψη του κια τον τρόπο του να εξηγεί τον κόσμο. Μιλάει για το Ισλαμικό Κράτος σαν για ένα ιό υπό με την έννοια της πληροφορικής.Αναφέρει τις ντελικάτες κοινοτικές σχέσεις όπως το λογισμικό που πρέπει να εγκαταστήουμε για να κάνουμε συμβατά τα Mac και PC. Φαίνεται δυνατά εμποτισμένος από τις επιστημονικές του μελέτες.»

«Κατέχει μια εξαιρετική γνώση του πεδίου της μάχης και των εξελίξεών της.Αναφέρει μπροστά μου την κατάσταση για παράδειγμα στο Idlib την επαρχιακή πρωτεύουσα στο βορρά της χώρας που έπεσε στα χέρια της Jaysh al-Fatah.Το ότι είναι σε θέση να παρακολουθεί την εξέλιξη της κατάστασης το οφείλει σ΄ένα γιατρό που γνώριζε από την περίοδο των σπουδών του, μου είπε. Αυτός ο γιατρός ήταν σε νοσοκομείο της πόλης παγιδευμένης από τους  »αντάρτες » πριν τον ερχομό του συριακού στρατού που τη διασφάλισε. Ο Bachar El-Assad επομένως παρακολούθησε την ήττα του στρατού του μέσω της μαρτυρίας ενός συναδέλφου του από το πανεπιστήμιο. Δεν επηρεάστηκε από αυτό το πισωγύρισμα.Μοιάζει φαταλιστής.Μετά από 4 χρόνια πολέμου ο Assad δεν δίνει την εντύπωση να υποφέρει από την περιθωριοποίηση του από τα έθνη ούτε από την απομόνωση που είναι το αποτέλεσμα αυτής.Στο βάθος δεν έχω την αίσθηση ότι τον  »ταράζει » πια αυτός ο πόλεμος που διεξάγει σαν να υπήρχε ένας απόλυτος διαχωρισμός μεταξύ αυτού που συμβαίνει εκεί κάτω και της ησυχίας που μας περιβάλει.

Αυτό από μόνο του είναι μια αντίφαση με τη χρήση του συλλογικού καθώς αυτός ποτέ δεν ήταν φειδωλός όταν μιλάει για τη Συρία. Ο πόλεμος δεν τον νευριάζει σ΄αντίθεση με τον Bush. Όταν ο τελευταίος ήταν στην εξουσία ο αμερικανός πρόεδρος κοιμόταν λίγο στην καρέκλα όταν τα πράγματα δεν πήγαιναν καλά. Στο πρωινό αυτός επληροφορείτο με πάθος από μια vidéo-διάσκεψη με στρατηγούς που ήταν σε Βαγδάτη και Καμπούλ. Ο Assad ίσως κάνει άσχημο ύπνο. Αυτός οφείλει να κοιμάται άσχημα.Μέσα στην κατάστασή του αυτό θα ήταν λογικό.Αλλά αυτός δεν δίνει την εντύπωση.

Αντίθετα σε αυτό που προτείνουν οι στρατιωτικοί βηματισμοί  που φέρει σε μια σειρά από αφίσες που έχουν τοποθετηθεί λίγο πολύ παντού στη Δαμασκό ο Άσαντ δεν έχει τη πολεμική  φινέτσα ή ταπεραμέντο.Αυτό δεν θέλει να πει κυρίως ότι δεν ήταν αποφασισμένος – ή ακόμη και βίαιος. Αλλά αυτός δεν είναι στρατιωτικής φύσης. Οι χειρονομίες του προσιδιάζουν περισσότερο με αυτές ενός γιατρού ο οποίος θα εξέδιδε μια συνταγή.»

«Όταν τον ρωτάω πως μπόρεσε να φθάσει η χώρα του σε ένα τέτοιο βαθμό αποσύνθεσης και φρίκης αναπτύσει την αγαπημένη του ρητορική : αυτός είναι ένας διευθύνων που προστατεύει το λαό του από τον κοινοτισμό (με την έννοια εδώ του σεχταρισμού), τη διείσδυση του ουαχαμπιτισμού κι από όλες τις προδοσίες των δυτικών δυνάμεων και της Τουρκίας.

Ο Άσαντ επιμένει για τους τούρκους.

Aρέσκεται στο ν΄αναφέρεται ειδικότερα στον αρχηγό τους τον Recep Tayyip Erdogan. « Όταν ο Erdogan ερχόταν στη Δαμασκό μου εμπιστεύθηκε ήθελε με κάθε τίμημα να συναντήσει τον Khaled Meshal [τον αντιπρόσωπο της παλαιστινιακής Hamas στο εξωτερικό].Ήθελε να τον δει μόνος.Μετά μ΄ευχαριστούσε αγκαλιάζοντάς με που τον άφησα να τον συνατήσει.  « Ο Άσαντ μου περιγράφει  τον Ερντογάν σαν έναν φανατικό θρησκευόμενο ξιταρισμένο από μια νοσταλγία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. « Αν αυτός είναι σε σύσκεψη και είναι η ώρα για προσευχή σηκώνεται και προσεύχεται.Δεν μπορεί να περιμένει το τέλος.»Paris Match

ο συγγραφέας

Ο Régis Le Sommier είναι αναπληρωτής διευθυντής του γαλλικού περιοδικού  Paris Match και μεγάλος reporter (Mali, Afghanistan, Irak, Syrie…). Eιδήμονας στη Μ Ανατολή και την τρομοκρατία και είναι κυρίως ο συγγραφέας του βιβλίου   »Daech, l’histoire » στις εκδόσεις  La Martinière.

dimpenews.com