H πόλη της  Resafa βρίσκεται στα ΝΔ της Al Raqqa και του Ευφράτη. Η ίδρυσή της ανέρχεται στον 9ο αι. π.Χ ότν εγκαταστάθηκε ένα στρατόπεδο των Ασσυρίων. Η ύπαρξή της μνημονεύεται στη Βίβλο αλλά θα πέσει σ΄αφάνεια ως τον 4ο αι. Το 256 οι Sassanides (Πέρσες), που απειλούσαν την ρωμαϊκή αυτοκρατορία στ΄ανατολικά κατακτούν το προκεχωρημένο φυλάκιο  της Doura-Europos, στη σημερινή Deir Ezzor στον Ευφράτη. Ο αυτοκράτορας Διοκλητιανός  (284-305) θ΄ανακαινίσει τότε την διαδρομή που ένωνε Δαμασκό και Ευφράτη περνώντας από Παλμύρα. 

Εγκαθιστά ένα προκεχωρημένο φυλάκιο  στο περσικό έδαφος στην Resafa. Το 305, 2 Ρωμαίοι στρατιωτικοί ονόματι Σέργιος και Βάκχος που ήταν μυστικά χριστιανοί, διώχθηκαν γιατί αρνήθηκαν να συμμετάσχουν σε μια ειδωλολατρική τελετή στο ναό του Δία. Ο Βάκχος πέθανε από τα χτυπήματα και ο Σέργιος πιο αντιστεκόμενος οδηγήθηκε στην Resafa όπου κι αποκεφαλίστηκε. Το μαρτύριο του συμβάλει στην διασφάλιση της ευημερίας της πόλης προσελκύοντας στο μαρτύριο του-τον τόπο του θανάτου του- μεγάλο αριθμό προσκυνητών, οι 2 άνδρες έγιναν Άγιοι πολύ δημοφιλείς στην εκχριστιανισμένη Μέση Ανατολή. Ανηγέρθηκαν εκκλησίες και μια βασιλική όσο και υποδομές υποδοχής για τους πιστούς. Τ΄όνομα της πόλης άλλαξε κι ονομάστηκε Σεργιούπολις. Γερά τείχη κτίστηκαν για να διασφαλίσουν την άμυνα υπό τον αυτοκράτορα Ιουστινιανό (527-565). Αυτό δεν απέτρεψε την κυρίευσή της από τους Πέρσες που θα την καταστρέψουν το  616, και λίγο αργότερα κατακτήθηκε από τους Άραβες. Ο Γ΄Χαλίφης omeyyade, ο Hisham ibn Abdul Malik, εκεί εγκατέστησε την έδρα του κάτι που προσέδωσε στην πόλη μεγάλη ευημερία. Αλλά οι Abbassides θα  καταστρέψουν έπειτα ό,τι οι Omeyyades οικοδόμησαν. Οι Μογγόλοι την κατακτούν τον 13ο αι. έπειτα ο Σουλτάνος mamelouk Baybars (1223-1277) θα εκτοπίσει όλους τους κατοίκους στη Hama. Θύμα σεισμών η πόλη από τότε θα περιπέσει σε λήθη.

.
Η τρίκλιτη βασιλική ήταν η μεγαλύτερη εκκλησία στη Resafa. Σύμφωνα με τις τελευταίες εκτιμήσεις  χρονολογείται από τα τέλη του 5ου αιώνα μ.Χ. Ο κυρίως ναός που κατέληγε σε μια αψίδα φωτιζόταν από μια σειρά παραθύρων που συμπλήρωνε τις αψίδες . Eκτός της κυρίας εισόδου που είναι στα δυτικά υπήρχαν 2 ακόμη είσοδοι μια στο Ν και μια στο Β. Η βόρεια πλευρά του κυρίως ναού οδηγούσε στο παρεκκλήσι με τα λείψανα του Αγ. Σεργίου.Το κτίσμα που βρισκόταν απέναντι στη νότια πλευρά  ήταν πιθανώς παστοφόριο. Αρχικά η εκκλησία είχε ευρείς κίονες που υποστήριζαν τεράστια τόξα (εκκλησία μεγάλων αψίδων-κιονοστοιχιών), ένας τύπος ναού που συναντάται συχνά στη ΒΔ Συρία . Στον κυρίως ναό 2 χαρακτηριστικά ήταν το υπερυψωμένο βήμα και το σύνθρονον… Παράλληλα στις αλλαγές που επιτελέστηκαν στο εσωτερικό το βαπτιστήριο επεκτάθηκε και προστέθηκε κι ένα επισκοπικό μέγαρο. Ο Άγιος Σέργιος ήταν γνωστός για τις θεραπείες του. Θραύσματα από φιάλες  που βρέθηκαν δείχνουν πως το λάδι ή το νερό χύνονταν πάνω στα λείψανα κι έπειτα τα μάζευαν για να τα δώσουν υπό τη μορφή αγιάσματος στους πιστούς.
.

Η Βασιλική του Αγ Σεργίου του 5ου αι. μ.Χ στη Resafa, στο Νότο της Raqqa, είναι σήμερα στη γραμμή αντιπαράθεσης  συριακού στρατού (SAA) και SDF. Παλιότερα ήταν ένα από τα πιο σημαντικά προσκυνήματα στη Μέση Ανατολή.

dimpenews.com

Laisser un commentaire

Choisissez une méthode de connexion pour poster votre commentaire:

Logo WordPress.com

Vous commentez à l'aide de votre compte WordPress.com. Déconnexion /  Changer )

Photo Google+

Vous commentez à l'aide de votre compte Google+. Déconnexion /  Changer )

Image Twitter

Vous commentez à l'aide de votre compte Twitter. Déconnexion /  Changer )

Photo Facebook

Vous commentez à l'aide de votre compte Facebook. Déconnexion /  Changer )

Connexion à %s