”Ἀλλὰ ἐφέτος, ἡ κοινή μας μαρτυρία κατὰ τὴν μεγάλην ἑορτὴν τῆς Ὀρθοδοξίας θὰ σκιασθῇ.”
Εννοείται ότι αμαυρώθηκε η Ορθοδοξία με την εσωτερική διχοτόμηση που επιχείρησε το Οικουμενικό επικαλούμενο ρήτρα που ανέρχεται σε μισή χιλιετία για ν΄άρει τη δικαιοδοσία του Μόσχας στην Ουκρανία..Είναι δυνατόν μια τέτοια κοσμογονική αλλαγή/ ανατροπή να μην προκαλέσει διχασμό μια τέτοια αναμόχλευση στα βάθη των αιώνων να μην επηρεάσει δραματικά την σύγχρονη εκκλησιαστική πραγματικότητα;;;
”διότι τὸ Πατριαρχεῖον Μόσχας, διὰ τοὺς γνωστοὺς λόγους, διέκοψεν τὴν μυστηριακὴν ἑνότητα μὲ τὴν Μητέρα Ἐκκλησία, τὸ Οἰκουμενικὸν Πατριαρχεῖον Κωσταντινουπόλεως.”
Εδώ η επιχειρηματολογία του Αθηναγόρα αρχίζει να τρέπεται σε μεροληπτική αφού χωρίς ν΄αναφερθεί ως όφειλε στα αίτια και τα γεγονότα που συνετέλεσαν στην ιστορική απόφαση του Μόσχας να χαρακτηρίσει το Οικουμενικό ως σχισματική Εκκλησία πραγματοποιεί ένα νοερό άλμα και παραπέμπει απευθείας στις εκκλησιολογικές συνέπειες που μια εξ αυτών η σημαντικότερη είναι και η διακοπή κοινωνίας μεταξύ των 2 Εκκλησιών….
Αντιπαρερχόμενος την έκκληση του Τυράννων για σύγκληση Πανορθόδοξης Συνόδου που δεν ικανοποιεί το Οικουμενικό επιλεκτικά στη συνέχεια αναφέρει τα εξής από την επιστολή Αναστάσιου ”Εἶναι ἀδιανόητον, λέγει, νὰ χρησιμοποιῇται ἡ Θεία Κοινωνία ὡς ὅπλον ἐναντίον μιᾶς ἄλλης Ἐκκλησίας. ”
Και μόνο η εξίσωση θείας κοινωνίας με όπλο είναι ατυχής και άστοχη. Είναι δυνατόν το αίμα του θυόμενου και μελιζόμενου Ιησού του της Ειρήνης παραδοθέντα στο εκούσιον Πάθος να εξομοιώνεται ακόμη και δίκην ρητορικού σχήματος ως όπλο;; O Χριστός συνελήφθηκε, φυλακίστηκε, εμπαίχθηκε και σταυρώθηκε από τους όπλα φέροντες Ρωμαίους στρατιώτες….Τι αθεολόγητοι συνειρμοί είναι αυτοί δηλωτικοί άραγε προχειρότητας ή εμπάθειας κατά των Ρώσων που συμπαρασύρουν σε τέτοιου είδους ατοπήματα;;;;;;;; και μάλιστα επιφανείς της Εκκλησίας;;;;;
Kαι συνεχίζει ο Αθηναγόρας που το όνομά του δεν είναι τυχαίο και μπορεί ν΄ανατρέξει κανείς στη βιογραφία του για να πληροφορηθεί τα σχετικά παραθέτοντας πάντα επιλεκτικά και άλλα αποσπάσματα από την επιστολή του Αναστάσιου Τυράννων…..
”’Ἀναρωτᾶται ἐπίσης, ἐὰν ἡ ἀπόφασις τῆς Ἱεραρχίας τοῦ Πατριαρχείου τῆς Ρωσσίας δύναται νὰ ἀκυρώσῃ τὴν Χάριν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος εἰς τὰς ἐνορίας τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου;”
Και βεβαίως μπορεί και ήδη τις έχει ακυρώσει.. όλες οι ”ιεροπραξίες” είναι αεροπραξίες κενές ουσίας και περιεχομένου και μόνο τον τύπο φέρουσες. Κι αυτό δεν είναι μια ακόμη κακόβουλη επινόηση του Μόσχας αλλά είναι η άμεση συνέπεια που υφίσταται μια Εκκλησία σε διαχρονική βάση όταν προσχωρήσει ή ταυτιστεί ή προκαλέσει σχίσμα…Κι αυτή είναι η περίπτωση του Οικουμενικού που επέλεξε να ταυτιστεί με την μερίδα εκείνη στην Ουκρανία που ήταν χαρακτηρισμένη σχισματική και εκτός Εκκλησίας κι από τον ίδιο και από όλη την Παγκόσμια Ορθοδοξία….
”Ὁ Μακαριώτατος Ἀναστάσιος δηλώνει ὅτι εἶναι ἀδύνατον νὰ γίνουν ἀποδεκταὶ τοιαῦται ἀποφάσεις.”
Μα δεν θ΄αποφασίσει ο Αναστάσιος για το αν η αγιοπνευματική χάρη είναι εδώ ή εκεί..και ευτυχώς γιατί αυτό είναι ίδιον του Πνεύματος η ελευθερία όπου ”θέλει πνει”….όπου είναι ”δυο ή τρεις συνηγμένοι ..” Άλλωστε για να επανέλθω στον αρχικό συλλογισμό η αναστήλωση των εικόνων που εορτάζεται κατά την Κυριακή της Ορθοδοξίας σχετίζεται με μια περίοδο που προηγήθηκε, την Εικονομαχία όπου για μακρύ χρονικό διάστημα υπήρξαν αιρετικοί εικονομάχοι Πατριάρχες προκάτοχοι του Βαρθολομαίου που κι εκείνοι υποστήριζαν ότι έχουν την αλήθεια ως αυτός σήμερα και φευ ένας από αυτούς είναι ένας ονόματι Αναστάσιος Πατριάρχης Κων/πολης εικονομάχος ή οι ομόλογοί του του Κωνσταντίνος Β, Νικήτας ο Α΄, Παύλος Δ΄ ο εικονομάχος και μεταμεληθείς..Αλλά γι αυτούς αναγνώνονται από την Εκκλησία τα αναθέματα……Επίσης σαν την ψευδοενωτική Σύνοδο του Κιέβου και τότε γίνονταν τοπικοί Σύνοδοι όπως αυτή η Σύνοδος της Ιέρειας (754) που στη συνέχεια καταδικάστηκε.
Αυτό είναι το μήνυμα της Κυριακής της Ορθοδοξίας αν θέλει κανείς όντως να πιστοποιήσει κάποια συσχέτιση και πέραν αυτού ουδέν ….
You must be logged in to post a comment.