Ο Mathieu Laine στο βιβλίο του: Βρεφοποίηση:αυτό το Κράτος Νταντά που θέλει το καλό σας! ”η αρχή της προφύλαξης γίνεται ιδεολογία.Θέλουν να σώσουν τη ζωή στεγνώνοντας την ύπαρξη.”

Μπορούμε, εξαιτίας ενός ιού, να απορρίψουμε τη Διακήρυξη των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και το πνεύμα του Διαφωτισμού; Πού είναι η ελευθερία μας, η αξιοπρέπεια μας, το πνευματικό μας πεπρωμένο; Είναι η μόνη ζωή που αξίζει να σωθεί η «βιολογική»; Η “Bιοεξουσία”, όπως είπε ο Michel Foucault;

O Mathieu Laine νομικός, επιχειρηματίας, Δοκιμιογράφος, καθηγητής στις Πολιτικές Επιστήμες στο Institut d’études politiques de Paris μίλησε αρκετές φορές στα μέσα ενημέρωσης και χρησιμοποίησε τη φράση « d’État Nounou/Κράτος Νταντά » για να περιγράψει τον κυβερνητικό χειρισμό της υγειονομικής κρίσης. Έγραψε ένα βιβλίο με δοκίμια με τίτλο “Infantilization: cet Etat nounou qui vous veut du bien” /Βρεφοποίηση:αυτό το Κράτος Νταντά που θέλει το καλό σας” για τις εκδόσεις Presses de la Cité και απάντησε στις ερωτήσεις της Caroline Roux.

Λέει: “Όσο περισσότερο μιλάς σε ανθρώπους σαν να είναι παιδιά, (…) τόσο περισσότερο χάνουν τη συνήθεια να είναι ελεύθεροι. Νομίζω ότι αυτή η επιθυμία να μας βάλoυν στην καλύπτρα για να μας προστατεύσουν από τα πάντα είναι δυνητικός κίνδυνος, πέρα ​​από την πανδημία ».«Μια πολιτική απόφαση δεν μπορεί να είναι καρπός (αποτέλεσμα μόνο γιατρών. (…) Δεν μπορούμε να δώσουμε τα κλειδιά για το φορτηγό στους γιατρούς.’‘ σαρκάζει…”Πρέπει να τους ακούσετε, φυσικά, “προσθέτει. Αλλά τότε, πότε πρέπει να αποφασίσετε; Ανακύπτει το ζήτημα της διαιτησίας….

Το Κράτος Νταντά -État nounou : ο κίνδυνος του αυταρχισμού.

Για τον Mathieu Laine, «εάν η κρίση είχε αντιμετωπιστεί από έναν άλλο ηγέτη από τα δεξιά, την αριστερά ή το κέντρο, οι υπερβολές θα ήταν οι ίδιες. Αυτό σημαίνει ότι δεν συνδέεται με τ΄άτομα αλλά μ’ ένα σύστημα “.

Δηλώνει: “είναι η αρχή της προφύλαξης που γίνεται ιδεολογία“. «Κάνοντας αυτό, ο πολιτικός θέλει να ικανοποιήσει τους ψηφοφόρους, και ως εκ τούτου, υπόσχεται προστασία, αλλά τελικά απογοητεύει. Και έρχονται οι ανταγωνιστές που λένε “θα σας δώσω περισσότερα”. Αυτό το σπιράλ επιπλέον προστασίας, μας βάζει σε ένα δρόμο δουλείας.

Ο Mathieu Laine επικαλείται τον φιλόσοφο Alexis de Tocqueville που λέει : «φθάνουμε στο δεσποτισμό από την βία ή τη συνήθεια». Σύμφωνα με τον δοκιμιογράφο «είμαστε εδώ και δεκαετίες για το καλό μας σε φάση να συνηθίσουμε αψήφιστα να εγκαταλείψουμε τις ελευθερίες μας. Και αν προχωρήσουμε προς τον αυταρχισμό για λόγους αποτελεσματικότητας, φοβάμαι ότι δεν θα έχουμε πολύ καλές ζωές. Στις προεδρικές εκλογές, αυτή η συζήτηση θα πρέπει να βρίσκεται στο επίκεντρο.Πως μπορούμε να συμφιλιώσουμε την αποτελεσματικότητα και την ελευθερία; »

……….

Από τον Πρόλογο του βιβλίου:

Η εποχή μας ανακάλυψε ένα νέο πάθος : την μη ανοχή.

Στα κοινωνικά δίκτυα και στα τηλεοπτικά plateaux, ποινικοποιείται αυτός που δεν σκέφτεται όπως εμείς.Τον καταγγέλουμε θέλουμε να τον εμποδίσουμε να μιλάει..

Είναι επιτακτικό να αναδημιουργήσουμε ένα χώρο όπου θα γίνεται η συνάντηση ήρεμα αναπτύσοντας τις ιδέες…Με μια λέξη για να αναζωογονήσουμε την ελευθερία του πνεύματος..

Η αποστείρωση είναι παντού. Εδώ και δεκαετίες είναι αυτή που μας διευθύνει που καθοδηγεί την πλειοψηφία των πολιτικών αποφάσεων. Η γραφειοκρατία έγινε έτσι «για το Καλό μας », μια μεγάλη Νταντά Big Nanny κηδεμονική υπερπροστατεύοντας μητρικά ως και το παράλογο της παραμικρής χειρονομίας μας.. Η πανδημία δεν ήταν παρά αυτή που αποκάλυψε το βάθος και την ανησυχία αυτού του φαινομένου….

Η βρεφοποίηση είναι ένα αργό δηλητήριο.Όσο περισσότερο εγκαταλείπουμε τις ελευθερίες μας ξεπερνάμε την ελευθερία αναπτύσσοντας έναν εθισμό ανησυχητικό στην εξαντλητική παρέμβαση της κεντρικής εξουσίας.. αλλά αυτό είναι το παράδοξο: το να θέλεις να σώσεις τη ζωή στεγνώνοντας την ύπαρξη. Όσο περιμένεις από το Κράτος Νταντά τόσο η απογοήτευση αυξάνει.στο μέτρο που αυξάνει ο αυταρχισμός η αρχή της εξουσίας αποδυναμώνεται. Όλα αποφασίζονται από ψηλά κι όλοι μας είμαστε αβοήθητοι.Αυτό το παρεμβατικό σπιράλ είναι μια αληθινή μηχανή απογοήτευσης, παίζει εναντίον μας.. Παραλύει τις ικανότητές μας και τροφοδοτεί τον dégagisme.Σκάβει το κρεβάτι μιας απαίσιας μετατόπισης προς μια ”ασφαλή”, υγιεινίστικη και προληπτική κοινωνία όπου ο έλεγχος επιβάλλεται επί της εμπιστοσύνης, όπου η καλή σκέψη θα χρησιμεύσει ως ηθική κι ο δεσποτισμός θα γίνει μια αξιόπιστη εναλλακτική. ….Η υπεράσπιση της ελευθερίας μπορεί να φαίνεται αιθέρας. Ωστόσο, αυτό δεν είναι ούτε πνευματική ιδιοτροπία, ούτε ιδεολογική εμμονή. Αυτός ο αγώνας υπερβαίνει όλα τα ρεύματα και θέτει ένα ζήτημα ύψιστης σημασίας: τι είδους ζωή θέλουμε να ζήσουμε; Αυτό δεν θα επιλυθεί με τον παλιό σοσιαλισμό, ούτε με τον παλιό φιλελευθερισμό. Διατηρώντας τις σταθερές αρχές, πρέπει να επανεξετάσουμε τον τρόπο αλυσοδέματος του Leviathan. Σε μια εποχή που η ολοκληρωτική αποτελεσματικότητα στην καταπολέμηση της πανδημίας θα αυξήσει αναπόφευκτα την επιθυμία για έλεγχο, υπάρχει επείγουσα ανάγκη να ξυπνήσουμε και να σηκωθούμε για να σώσουμε την καρδιά που χτυπάει αυτό που είμαστε: ελευθερία.”

dimpenews.com