Την Παναγία ο Σμαραγδής δεν την έχει δει ούτε ζωγραφιστή; Παναγία μου!!! Aπό σπόντα αν και δεν το επεδίωξα τελικά είδα την ταινία Καποδίστριας..Βλεπότανε. Είχε πιο γρήγορο ρυθμό και πιο σφιχτό σενάριο από άλλα φιλμ του Σμαραγδή. Είχε λόγο ύπαρξης αυτή η ταινία γιατί μας θυμίζει την Ελλάδα που προδώσαμε που ξεπουλήσαμε…Οι φουστανελάδες δεν είναι μυθοπλασία είναι η ιστορία μας ήταν οι προπαπούδες μας. Υπήρξε αυτή η κοινωνία της σκλαβιάς και της Επανάστασης που οι Κουτόφραγκοι για να την μειώσουν την είπαν παλιγγενεσία ως και ο πατριώτης Σ Καργάκος..ο λεξιπλάστης..

Οι πιο αδύνατες σκηνές του έργου τελικά ήταν αυτές που είχαν θρησκευτική αναφορά..αλλά κι αυτές που επιχείρησαν τη γνωστή αναπαράσταση αναβίωση σκηνών από την θρυλική εθνέγερση τα περίφημα γιουρούσια. Πάντα αυτές οι σκηνές αναπαραγωγής μαχών του 21 αποτυγχάνουν στο ελληνικό σινεμά. Πρόχειρες ως κακόγουστες.. Οι μορφές του Αγώνα όπως ο Κολοκοτρώνης επίσης ως συνήθως μια αποτυχία. Δεν υπάρχουν τέτοιοι άντρακλες μπαρουτοκαπνισμένοι σήμερα τέτοιοι αντρειωμένοι. Το νεοελληνικό κράτος προτιμά τα ανδρείκελα ανθρωποειδή ρομποτοειδή και τα υβρίδια. Ευνουχίζει κάθε διάθεση για λεβεντιά… Παλικάρια γιοκ και δια νόμου και δια παιδείας.Ο κόμης Καποδίστριας αντίθετα αποδόθηκε πιο πιεστά και κράτησε όλο το έργο. Πιο αβρός χαρακτήρας που ταιριάζει στο νέο image.. Και ο Πετρόμπεης οκ αυθεντικός όπως κι ο Μέτερνιχ.. Αν και τον κακό πάντα τον αποδίδουμε πιο εύκολα πλεονάζει στις μέρες μας οπότε είναι και ευκολότερη η προσομοίωση.

Οι σκηνές στα παλάτια και τα εξωτερικά γυρίσματα στο εξωτερικό πετυχημένα..

Οι πιο αδύνατες σκηνές του έργου τελικά ήταν αυτές που είχαν θρησκευτική αναφορά και ιδίως αυτές με την Παναγία..Την Παναγία ο Σμαραγδής δεν την έχει δει ούτε ζωγραφιστή; Κιτς αποτύπωση...το λιγότερο που σε κάποιους προκαλούσε ως και γέλιο..Αποτυχία πλήρης. Είναι πάντα παρακινδυνευμένο να επιχειρείς να αποδώσεις τέτοιες ιερές μορφές. Τελικά και στη σκηνή που ο Καποδίστριας πέφτει από τον.. Βουκεφάλα αλλά και στις αντίστοιχες με τα οράματα αποδίδει μια κακόγουστη Παναγία δυτικού τύπου που ουδόλως έχει σχέση με τις όποιες φανερώσεις της. Τουλάχιστον ας στεκόταν στο βυζαντινό μοτίβο ας εμπνεόταν από εκεί ας ακολουθούσε αυτή τη γραμμή για να μην προκληθεί Βατερλώ.

Το σχολείο πάλι τι ήταν αυτό .. τάξη του 2026 με ελάχιστους μαθητές ….Που είναι τα αλληλοδιδακτικά σχολεία του Καποδίστρια με τον κορεσμό μαθητών ανά αίθουσα …αυτός το πήγε στο 25αρι μάξιμουμ..ανά τμήμα όπως είναι σήμερα..

Η σκηνή της δολοφονίας αμερικανιά αλά Γκίμπσον με αιματίλα και αγριότητα ….Επικεντρώθηκε στο love story του Καποδίστρια κάτι που επισκίασε την πολιτική του διαδρομή..

Κιτς και η σκηνή όπου ο ”άγιος” κατά Σμαραγδή Καποδίστριας πηγαίνει στο μάντη της φυλής το γέρο Έλενο να του πει τη μοίρα του.. Και υπνωτισμός και μαντεία ..ε όχι αυτά δεν έχουν σχέση ούτε με Αγιότητα ούτε με Ορθοδοξία.. Μια αντίστοιχη σκηνή είχε και στο El Greco όπου πάλι κάποιος κάνει μαντεία μ΄ένα κόκαλο αν θυμάμαι καλά διαβάζει το ριζικό..Μπερδεμένος φουλ και πνευματικά θολός ο Σμαραγδής.. βάζει και λίγο παγανισμό στο χαρμάνι να δέσει ο συγκρητισμός..και τουριστικό ηλιοβασίλεμα στο Σούνιο που δεν κολλάει πουθενά. Άλλο η ρήση γι αυτά τα μάρμαρα πολεμήσαμε… κι άλλο σκηνές στημένες με δόση αρχαιολαγνείας..

” Είχα δυο αγάλματα περίφημα, μια γυναίκα κι ένα βασιλόπουλο, ατόφια φαίνονταν οι φλέβες, τόσην εντέλειαν είχαν. Όταν χάλασαν τον Πόρο, τα ‘χαν πάρει κάτι στρατιώτες, και στ’ Άργος θα τα πουλούσαν κάτι Ευρωπαίων· χίλια τάλαρα γύρευαν. […]Πήρα τους στρατιώτες, τους μίλησα: «Αυτά και δέκα χιλιάδες τάλαρα να
σας δώσουνε, να μη καταδεχτείτε να βγουν από την πατρίδα μας. Γι’ αυτά πολεμήσαμε».(Μακρυγιάννης/Απομνημονεύματα, 1829 – 1850)

Παρ΄όλες τις παθογένειες άξιζε το κόπο που έγινε.. Φρέσκαρε τη συλλογική μνήμη.. Λειτούργησε σαν τύψη για την Ελλάδα που πουλήσαμε που προδώσαμε που σκοτώσαμε στο όνομα του εξευρωπαισμού εξαμερικανισμού και τελευταία και του εκσιωνισμού μας..Την Ελλάδα τον πατριωτισμό που σκότωσαν οι εμφύλιοι και οι χούντες…Και σήμερα Υποτέλεια υποταγή

Τελικά η Βαυαροκρατία νίκησε ήρθε για να μείνει απλά άλλαξε όνομα σήμερα την λένε Ευρωενωσιοκρατία αν και ακόμη δεν ήρθε το τέλος της ιστορίας. τα τρισέγγονα του Θοδωράκη είναι εδώ όσο κι αν τα δηλητηριάζουν με πνευματική τοξικότητα. Υπάρχει ελπίδα.. το κερί είναι αναμμένο στο μισοσκόταδο της φυλής..

Οι καρδιές στο Μωριά αρπάζουν ακόμη εύκολα δεν είναι νοτισμένες οι βέργες της φυλής..Ο Μωριάς θα γεννοβολάει πάντα μωρούς δια Χριστόν, μωρούς πιο απρόβλεπτους κι από τον πιο απρόβλεπτο Τραμπ…

Ταχύ έρχου λευτεριά ΑΜΗΝ..

dimpenews.com