Δ Πορφύρης/Π Σταφυλά

“Γνωρίζουμε τον Πούτιν. Ξέρουμε ότι είναι μαχητής. Όλος ο κόσμος το ξέρει. Ξέρουμε ότι παρότι είναι πραγματιστής είναι και σε μεγάλο βαθμό συναισθηματικός. Δεν είχαμε καμιά αμφιβολία για το ποιά θα ήταν η στάση του όταν θα άρχιζαν  την δια εξαναγκασμού υπακοή. Και στους δυτικούς πολιτικούς που δεν τον καταλαβαίνουν είναι πια ο καιρός να τους δοθεί το βραβείο του Δαρβίνου.

Θεωρώ ότι ο Πούτιν επέλεξε τον πόλεμο.”

Τη διαπάλη των διαφορετικών ρευμάτων και τάσεων στην ρωσική κοινωνία σχετικά με την αντιμετώπιση του ουκρανικού αλλά και την ίντριγκα των διαφόρων ομάδων εξουσίας στα άδυτα του Κρεμλίνου καταγράφει ο  εκκεντρικός καθηγητής Κοινωνιολογίας και Διεθνών Σχέσεων στο Πανεπιστήμιο της Μόσχας αλλά και θεωρητικός του πολιτικού κινήματος του Ευρωασιατισμού, Alexandr Dugin.

“Οι περισσότεροι το γνωρίζουν : o Putin δεν είναι ούτε βασιλιάς ούτε δικτάτορας με την έννοια ότι δεν αντιμετωπίζει τα ζητήματα μέσα από το δόγμα του “εγώ θέλω (εγώ αποφασίζω)” , ούτε είναι ο τύπος του πολιτικού που χτυπάει το χέρι στο τραπέζι.”

Πίσω από αυτόν υπάρχουν οι élites. Από τη μια πλευρά είναι το στρατόπεδο με τα “γεράκια” τύπου Rogozine και από την άλλη των “φιλελεύθερων πατριωτών” . Οι  μεν είναι υπέρ ενός πολέμου και εκφράζουν την άποψη της σύγκρουσης με τη Δύση, αγνοώντας τις κυρώσεις και οι άλλοι είναι αυτοί που υπερασπίζονται την άποψη των συμβιβασμών εις βάρος των εθνικών συμφερόντων. Για τους τελευταίους η φιλία με τη Δύση είναι πολύ σημαντική διότι εκεί βρίσκεται όλο τους το χρήμα. Κάποιοι τους αποκαλούν “πραγματιστές”. 

“Ουσιαστικά οι αμερικανικές τιμωρίες στοχεύουν συγκεκριμένα αυτήν την κουστωδία ώστε να προκαλέσουν τη δυσαρέσκεια των βογιάρων (ευγενείς ,φεουδάρχες) και να τους ωθήσουν στην άσκηση πιέσεων στην πολιτική του Πούτιν.”

“Ο ίδιος ο Πούτιν ανέκαθεν κρατούσε τις ισορροπίες μεταξύ των  2 στρατοπέδων. Χωρίς να ευννοεί κανένα από τα δύο. Είτε γιατί αυτό υπαγορεύεται από την ασφάλεια του Κράτους είτε γιατί αυτό είναι το σημάδι της  “Ισορροπίας “…

  Η παράδοξη κατάσταση στη Νέα Ρωσία  σχετίστηκε άμεσα με τη διαμάχη αυτών των ομάδων επιρροής του Κρεμλίνου. Οι μεν θέλουν να εξαγνίσουν τη Νέα Ρωσία, να διαπραγματευθούν με τη Δύση, και να την εκχωρήσουν διατηρώντας όμως την επίφαση μιας ενοποιημένης αλλά φιλορωσικής Ουκρανίας.  Οι δε θέλουν να πλύνουν τις μπότες τους  στον Δνείπερο  και στον Δνείστερο. Οι πρώτοι αποπειράθηκαν να θάψουν τον Strelkov, άσκησαν σε όλα τα μέσα μυστικών διαπραγματεύσεων και τελικά  κατέληξαν σε αυτήν την βρώμικη “ειρήνη” του Μινσκ με όλα αυτά τα  “ειδικά στάτους “. Οι δεύτεροι επιδιώκουν την ανατροπή της τωρινής κατάσταση, τον αναθεματισμό του σεναρίου του Μινσκ και το ξέπλυμα της μπότας…

Πρόκειται για την ιστορική στιγμή που ο Πούτιν καλείται να επιλέξει:

Οι σταλινικοί, τύπου -εμπρός σύντροφε Beria,ο σύντροφος  Abakoumov είπε ότι είστε ένας εχθρός του λαού και ότi πρέπει να σας ντουφεκίσω….- δεν θα περάσουν.

Από αυτήν την επιλογή εξαρτάται το μέλλον της Ρωσίας,  του ίδιου του Πούτιν και ίσως και ολόκληρης της ηπείρου.

Υπάρχουν δυο επιλογές:

Ή  αναγνωρίζουμε την ήττα μας, την κατεδάφιση των προσωπικών μας αρχών ,το θάψιμο της αντίληψης του Ρώσικου Κόσμου, την ατίμωση της Ρωσίας, τις μεγάλες κοινωνικές ταραχές 

Ή  δείχνουμε  τα δόντια μας και δείχνει τα δόντια της η Ρωσία σε ολόκληρη τη Δύση. Μια Δύση  που  ονειρεύεται την Ρωσία  ταπεινωμένη εδώ και δεκαετίες.

Tο λέμε με τον πιο επιγραμματικό τρόπο: μια σταθερή,  αδιαπραγμάτευτη θέση που υπαγορεύεται από τα συμφέροντα του ρώσικου λαού. Το κερί του Πούτιν στη μνήμη των πεσόντων  υπέρ  της Νέας Ρωσίας δεν ήταν τυχαίο γεγονός. Πρόκειται για ένα μήνυμα. Σ΄αυτό το βίντεο ο Πρόεδρος της Ρωσικής Ομοσπονδίας πρόφερε τον όρο « Novorossia ». Αναφέροντάς τον, κοίταξε δεξιά ευθύβολα στην κάμερα. Αυτό είναι το σημαντικό. Όταν ο Πούτιν δίνει συνεντεύξεις, κοιτάζει τον δημοσιογράφο και όχι  την κάμερα.

Ενώ αυτή τη φορά μέσα από το ναό, μας κοίταξε όλους βαθειά μέσα στα μάτια . Η φωνή του  συναισθηματικά φορτισμένη.  Την ακούσαμε. Έτρεμε από συγκίνηση , από ανθρωπιά όπως συμβαίνει με όλον τον κόσμο σε στιγμές βαθιάς συγκίνησης και πόνου. Αμφιβάλω ότι αυτό θα μπορούσε να το επαναλάβει(με την έννοια ότι ήταν αυθεντικό κι όχι στημένο).

Continue reading ““O ΠΟΥΤΙΝ ΕΙΝΑΙ ΜΑΧΗΤΗΣ….ΕΠΕΛΕΞΕ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ””