Ήταν απόγευμα καλοκαιριού τα δέντρα έριχναν νωχελικά τις σκιές τους….Περπάτησε ως το ναό. Σε αυτό το ναό που πήγε τόσες και τόσες φορές. Επειδή είχε υπέροχα ψηφιδωτά στους εξωτερικούς τοίχους συνήθιζε να περνάει παράλληλα σε αυτούς.. όμως αυτή τη φορά τι ήταν αυτό. Ήχος πολλών θυμιατών να κουδουνίζουν ερχόταν από την εκκλησία. Σαν να γινόταν πανηγυρική λειτουργία..Ήξερε ότι αυτή την ώρα όχι μόνο δεν υπήρχε ακόμη ακολουθία αλλά ούτε ψυχή ζώσα σε αυτή. Πλησίασε για να βεβαιωθεί ..Ναι από το εσωτερικό του ναού ακούγονταν ήχος εναρμόνιος πολλών θυμιατών μαζί ”ήχος καθαρός εορταζόντων”..Επιτάχυνε το βήμα και μπήκε στο ναό για να … Continue reading Οι εκκλησίες της Ορθοδοξίας δεν είναι νεκροταφεία της πίστης…Από τον άδειο ναό ακούγονταν θυμιατά..!!

Μάσλοβ: ”αν το μοναδικό εργαλείο που έχεις είναι σφυρί καταλήγεις ν΄αντιμετωπίζεις τα πάντα σαν να είναι καρφιά”. Eδώ ο διανοητής .. καρφώνει τη μονομέρεια έναντι της πολυμέρειας, το μονοδιάστατο κατά του πολυδιάστατου.. την μονολιθικότητα έναντι του πλουραλισμού.. το μονοσήμαντο έναντι του πολυσήμαντο. Καταγγέλονται ο μονόδρομος ,το να μην έχεις εναλλακτικές, τα συμπαγή σχήματα, οι οριζόντιες λύσεις, η ισοπέδωση, η μεροληπτικότητα (να κρίνεις εξ ιδίων τα αλλότρια π.χ το σφυρί βλέπεις τους άλλους μόνο σαν πρόκες), η εμμονή, το σύνδρομο καταδίωξης, η γενίκευση, η προσωπική σου αλήθεια ισούται με καθολική αλήθεια, η αυθεντία.. Βρίσκει εφαρμογές από την πολιτική ως τη θρησκεία … Continue reading ”αν το μοναδικό εργαλείο που έχεις είναι σφυρί καταλήγεις ν΄αντιμετωπίζεις τα πάντα σαν να είναι καρφιά”