ήταν ένα φίδι τεράστιο. κοίταξε χάμω να βρει λιθάρια να του ρίξει δεν είχε πέτρες ο τόπος αν και ήταν χωματόδρομος. Ήταν κουλουριασμένο σαν μακρύ λάστιχο πολλές γύρες. Και κει που απελπίστηκε κάνει μια και πέταξε το φίδι έγινε κάτι σαν έντομο και πέταξε μακριά πάνω από τα δέντρα ξαφανίστηκε. Λίγο πιο πέρα ήταν σε μια ανηφοριά μόλις βγήκε ήταν ”μαγαζί γωνία” που θα λέγαμε και είχε επιγραφή με κεφαλαία ευανάγνωστα γράμματα ”ΚΟΣΜΑΣ Ο ΑΙΤΩΛΟΣ” στο κατώφλι νάτος φορούσε τη λευκή ποδιά του ψαρά και είχε μπροστά του αραδιασμένα στο πάγο κάτι μεγάλα ψάρια. Μάτια φάτε ψάρια λαχταριστά. όταν τα … Continue reading Όταν τα ψάρια του πατρο Κοσμά (αλιεύς ανθρώπων) ζωντανέψουν και πηδήσουν από τον πάγο στο τηγάνι θα έρθει το ποθούμενο!

Άκου Ελληνάκο….. ( αγνώστου) Η καλύτερη ατάκα του διαδικτύου. Έγραψε ιστορία ο τύπος.. Από το Άκου ανθρωπάκο στο Άκου Ελληνάκο… Ως και ο Βίλχελμ Ράιχ θα το φχαριστόταν.. αρκετά πιά με αυτή την αέναη σμίκρυνση μπροστά στην εκάστοτε δοτή ψευδοεξουσία….. Σε φωνάζουν Ανθρωπάκο, Κοινό Άνθρωπο. Λένε πως χάραξε η εποχή σου, Η «Εποχή του Κοινού Ανθρώπου». (σσ Σε φωνάζουν Ελληνάκο για να σε καθυποτάξουν…) Μα δεν είσαι συ που το λες, ανθρωπάκο-Ελληνάκο. Το λένε εκείνοι, οι αντιπρόεδροι των μεγάλων εθνών….. οι πολιτικοί και οι φιλόσοφοι. Σου προσφέρουν το μέλλον, μα δε ρωτούν για το παρελθόν σου. (Ακούς Ελληνάκο). Κι όμως, είσαι … Continue reading Άκου Ελληνάκο…..!