Παλαιστίνη, κουβάδες το αίμα στα Επείγοντα! Eκτός από τη ΜΕΘ και τους διασωληνωμένους υπάρχει κι άλλος αστείρευτος ανθρώπινος πόνος στις διπλανές πτέρυγες στη διπλανή πόρτα. Όλα επισκιάστηκαν. Ο επιλεκτικός ανθρωπισμός δεν είναι ανθρωπισμός.

Παλαιστίνη, κουβάδες το αίμα στα Επείγοντα! Eκτός από τη ΜΕΘ και τους δια σωληνωμένους υπάρχει κι άλλος αστείρευτος ανθρώπινος πόνος στις διπλανές πτέρυγες στη διπλανή πόρτα. Όλα επισκιάστηκαν. Ο επιλεκτικός ανθρωπισμός δεν είναι ανθρωπισμός. ”Έτσι έμοιαζε η πτέρυγα επειγόντων περιστατικών στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Najah στη Nablus, βόρεια της κατεχόμενης Δυτικής Όχθης, μετά από μια εξαιρετικά κουραστική νύχτα που είδε δεκάδες Παλαιστίνιους να τραυματίζονται σοβαρά από ισραηλινά πυρά κατά τη διάρκεια των συγκρούσεων στο χωριό Burqa και να νοσηλεύονται.” Κουβάδες το αίμα… Εικόνες που δεν θα δείξουν τα μεσημεριανά ”ανθρωπιστικά” τηλεμαγκαζίνο. Eκτός από τη ΜΕΘ και τους διασωληνωμένους υπάρχει κι άλλος … Continue reading Παλαιστίνη, κουβάδες το αίμα στα Επείγοντα! Eκτός από τη ΜΕΘ και τους διασωληνωμένους υπάρχει κι άλλος αστείρευτος ανθρώπινος πόνος στις διπλανές πτέρυγες στη διπλανή πόρτα. Όλα επισκιάστηκαν. Ο επιλεκτικός ανθρωπισμός δεν είναι ανθρωπισμός.

”Eίμαστε στο χάραμα ενός πολιτισμού όπου η έγνοια αποφυγής του θανάτου θα οδηγήσει τους ανθρώπους να λησμονήσουν τη ζωή” ( Gustave Thibon Γάλλος Φιλόσοφος)

”Eίμαστε στο χάραμα ενός πολιτισμού όπου η έγνοια αποφυγής του θανάτου θα οδηγήσει τους ανθρώπους να λησμονήσουν τη ζωή” ( Gustave Thibon Γάλλος Φιλόσοφος) Γράφει ο Gustave Thibon Γάλλος Φιλόσοφος που είχε προταθεί 4 φορές για Νόμπελ  Λογοτεχνίας: ”To να μην πεθάνεις είναι ένα πράγμα. Το να ζεις είναι ένα άλλο. Μπαίνουμε σ’ έναν αιώνα όπου ο άνθρωπος καλλιεργεί και πολλαπλασιάζει όλα τα μέσα για να μην πεθάνει ( ιατρική, κονφόρ-ανέσεις, ασφάλειες, διασκεδάσεις)-όλα αυτά που επιτρέπουν να παρατείνουμε ή να υποφέρουμε την ύπαρξη εντός του χρόνου, αλλά όχι να ζούμε. Bλέπουμε την αυγή το αμφίβολο και μπάσταρδο χάραμα ενός πολιτισμού … Continue reading ”Eίμαστε στο χάραμα ενός πολιτισμού όπου η έγνοια αποφυγής του θανάτου θα οδηγήσει τους ανθρώπους να λησμονήσουν τη ζωή” ( Gustave Thibon Γάλλος Φιλόσοφος)