”Αποσκότισόν με”! τουτέστιν μεθερμηνευόμενον μην κρύβεις τον Ήλιο της Δικαιοσύνης…”το Φως του κόσμου”.. Aπό έναν πρωθυπουργό περιμένουμε περισσότερη πνευματική ενσυναίσθηση ακόμη κι όταν θρησκευτικοί ταγοί με ”πολυχρόνια” λειτουργούν ως απλοί διαπλεκόμενοι αυλοκόλακες.. Θα πει κάποιος ”βυζαντινισμοί”.. Ωστόσο ακόμη πιο Κυνικός υπήρξε ο Άγιος Αμβρόσιος Μεδιολάνων που επιτίμησε τον αυτοκράτορα Μέγα Θεοδόσιο: «έξελθε (του ιερού) βασιλεύ, η πορφύρα ποιεί βασιλείς και ου ιερείς» πολύ περισσότερο αρχιερείς και μάλιστα…. Μέγα Αρχιερέα! Σε αυτούς που αναζητούν ιστορικά ερείσματα για τέτοιου είδους αναρριχήσεις απαντά η E. Γ. Αρβελέρ:  ”Ούτε καισαροπαπισμός, ούτε παποκαισαρισμός, στο Βυζάντιο. Αυτός είναι ο ειδοποιός χαρακτήρας της ρωμαϊκής βυζαντινής εξουσίας και … Continue reading ”Αποσκότισόν με”!