Για πρώτη φορά αποκτώντας την εμπειρία του δυτικού φιλελευθερισμού αντιλήφθηκα ότι αυτός ήταν ίσως πιο χειρότερος από τη Σοβιετική Ένωση–είναι μια μορφή ολοκληρωτισμού, υλισμού, ατομισμού αλλά ίσως χειρότερη. Για πρώτη φορά αισθανόμουν λίγο Σοβιετικός, κι αυτό από το 1991 και μετά, όταν η Σοβιετική ΄Ενωση έπεσε. Μόνο μετά μια μέρα μετά. Όταν αυτό τελείωσε άνοιξα τα μάτια πάνω στην φιλελεύθερη πραγματικότητα κι απόλυτα τρομοκρατήθηκα. Επομένως για πρώτη φορά αισθάνθηκα φιλοσοβιετικός,κομμουνιστής,μετά το τέλος, μετά την πτώση, όχι την πτώση του τείχους του Βερολίνου αλλά την κατάρρευση του κομμουνισμού. Οπότε η αντίδρασή μου, αυτή ήταν εσχατολογική αποκαλυπτική το 1989, κι όταν η … Continue reading Alexander Dugin: φιλελευθερισμός ή μέλλον.