Ο ιδρυτής των σχολείων και της παιδαγωγικής μεθόδου Waldorf που ακολουθεί το ιδιωτικό σχολείο Τριάνεμι στο Μαρούσι είναι ο Rudolf Steiner, συγγραφέας του ”5ου Ευαγγελίου” ιδρυτής της Αντίχριστης αποκρυφιστικής συγκριτιστικής υπερσέκτας Ανθρωποσοφίας που προέκυψε ως σχίσμα στην αίρεση της Θεοσοφίας..Πρέσβευε μεταξύ άλλων ότι υπήρχαν 2 Ιησούς και ότι ο Χριστός ήταν άβαταρ του Ζωροάστρη και έφερε το πνεύμα και του Βούδα..και ότι ο Χριστός ήταν ηλιακό πνεύμα!!!! άρες μάρες κουκουνάρες!!!!!
ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΞΑΝΑΡΧΟΝΤΑΙ …..αλλά όχι για καλό!
”Τριανέμι: ένα διαφορετικό σχολείο, ένα σχολείο Waldorf.” Από τον Σεπτέμβριο είναι έτοιμοι να λειτουργήσουν στο Μαρούσι το εναλλακτικό όπως λανσάρεται Τριανέμι που διαφημίζεται ως κέντρο βιωματικής μάθησης και ολιστικής ανάπτυξης καλύπτοντας ένα ευρύ φάσμα από νηπιαγωγείο ως και γυμνάσιο. Γράφει η σελίδα του: Είναι το πρώτο σχολείο που εμπνέεται από την παιδαγωγική των σχολείων Waldorf-Steiner και βρίσκεται σε ανοιχτό διάλογο με το ελληνικό αναλυτικό πρόγραμμα σπουδών και θα λειτουργήσει για παιδιά στο προνήπιο, στο νήπιο και στις πρώτες τάξεις του Δημοτικού (Α’ έως και Δ’ Δημοτικού)” Το σύστημα Waldorf συνδέεται άμεσα με τον Αυστριακό φιλόσοφο και παιδαγωγό Rudolf Steiner, ιδρυτή της Αντίχριστης αποκρυφιστικής συγκριτιστικής υπερσέκτας Ανθρωποσοφίας που προέκυψε ως σχίσμα στην αίρεση της Θεοσοφίας.. Ο Ρούντολφ Στάϊνερ κινήθηκε ανάμεσα στη φιλοσοφία, την επιστήμη και την πνευματικότητα, αποκρυφισμό. Η πρώτη σχολή ιδρύθηκε το 1919 στη Στουτγάρδη της Γερμανίας, αμέσως μετά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η πρωτοβουλία ανήκε στον βιομήχανο Emil Molt, ο οποίος ζήτησε από τον Steiner να δημιουργήσει ένα σχολείο για τα παιδιά των εργατών της εταιρείας Waldorf-Astoria. Από εκεί προήλθε και το όνομα «Waldorf», το οποίο έμεινε και χαρακτήρισε τη μέθοδο περισσότερο από το όνομα του εμπνευστή της. Πρόκειται για μια υπερσέκτα αφού σύμφωνα με την Ανθρωποσοφία και τον ιδρυτή της που συμπίπτει να είναι και εμπνευστής αυτής της παιδαγωγικής μεθόδου που θ΄ακολουθεί το εν λόγω σχολείο στην καρδιά της Αθήνας ο Χριστός ήταν ηλιακό πνεύμα, υπήρχαν 2 Ιησούς ο ένας εκ Δαβίδ κι ο άλλος εκ Σολομώντα. Ο ένας Ιησούς ήταν άβαταρ του Ζωροάστρη..Όταν αυτός ο Ιησούς εγινε 12ετής την εγκατέλειψε η ατομικότητα του Ζωροάστρη και μετεμψυχώθηκε στον άλλο Ιησού.. Τρικυμία εν κρανίω. Ο Στάινερ έγραψε το 5ο Ευαγγέλιο.. καμία έπαρση…και απόλυτα αξιόπιστος που έρχεται να γράψει ευαγγέλιο 20 αιώνες μετά τον Ιησού.. Σύμφωνα με τον ίδιο στο Χριστό συνυπάρχουν πνεύμα Βούδα και Ζωροάστρη… Η Ανθρωποσοφία αποτελεί ένα μοναδικό στο είδος του αμάγαλμα Ροδοσταυρικής ( μασονικής) , Θεοσοφικής και παρα-χριστιανικής παράδοσης
Στα σχολεία Τριανέμι διδάσκουν μόνο απόφοιτοι αντίστοιχων σχολείων στη Γερμανία μια ακόμη απόδειξη ότι πρόκειται για κλειστή σέκτα. Σε απόμερα χωριά της Ελλάδας έρχονται μαζικά για παραθερισμό μαθητές από αυτά τα σχολεία της Γερμανίας που ακολουθούν το ίδιο σύστημα προς σύσφιξη δεσμών και δημιουργία περεταίρω δικτύου…Και όταν πιάσει η ζέστη τους πιάνει ο οίστρος καθηγήτρια και μαθητές-τριες που θυμίζουν ”Μικρό Σπίτι στο λιβάδι” κι ομαδικά ψέλνουν στα γερμανικά δημοσίως….. άσματα, δεν είναι και τόσο εναλλακτικό το σχολείο…Κάτι άλλο που μου έκανε εντύπωση είναι ότι τα άβγαλτα αυτά παιδιά-έφηβοι στοιβάζονται δέκα δέκα σε 2 ενοικιαζόμενα διαμερίσματα μαζί και με καθηγητές-τριες. Έπεσα πάνω τους.. υπάρχει ένα δόγμα που ”λέει δεν ψάχνω, βρίσκω”.. Έχουν κάνει απόβαση και φτιάχνουν πνευματικές βάσεις και με το τρόπο τους στρατολογούν κόσμο ως και στο τελευταίο χωριό της επικράτειας... Οι ντόπιοι δεν πολυψάχνονται αφού αφήνουν χρήμα..
Rudolf Steiner (Ρούντολφ Στάϊνερ) | Ο ιδρυτής της Ανθρωποσοφίας
Η ΑΠΟΚΡΥΦΙΣΤΙΚΗ ΘΕΩΡΗΣΙΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ
ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΟΣΟΦΙΑΝ*
Του Πρωτ. Βασιλείου Α. Γεωργοπούλου, Λέκτωρος Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ.
Ανθρωποσοφία είναι η αποκρυφιστική διδασκαλία και κοσμοθεωρία, που τη διαμόρφωσε σε ίδιο σύστημα ο πρώην γενικός γραμματέας της Γερμανικής Θεοσοφικής Στοάς Rudolf Steiner (1861-1925). Στη διδασκαλία του R. Steiner σχετικά με το πρόσωπο του Χριστού, υπάρχει μια πρωτοφανής περιφρόνηση των ιστορικών δεδομένων των ι. ευαγγελίων, και μια ταυτόχρονη εμμονή και επιμονή να προσαρμοστούν τα όσα αναφέρονται στην Καινή Διαθήκη στα αποκρυφιστικά φαντασιοκοπήματά του.
Σύμφωνα με τον R. Steiner, πριν την έλευσή του στη γη ο Χριστός ήταν ηλιακό πνεύμα, που είχε ηγετική θέση μεταξύ των άλλων ηλιακών πνευμάτων, που κατευθύνουν τις κοσμικές υποθέσεις. Κατά την έναρξη του επιγείου βίου του Χριστού γεννήθηκαν δύο παιδιά με το όνομα Ιησούς. Από τα δύο παιδιά το ένα κατάγονταν από τον οίκο του Δαυίδ, και το άλλο από τον οίκο του Σολομώντα. Το παιδί που κατάγονταν από τον οίκο του Σολομώντα και στο οποίο αναφέρεται ο Ματθαίος ήταν μετενσάρκωση κάποιας ατομικότητας, που προηγουμένως είχε ζήσει πάνω στη γη ο Ζωροάστρης.
Η ατομικότητα του Ζωροάστρη παρέμεινε στο παιδί Ιησούς, που προέρχονταν από τον οίκο Σολομώντα μέχρι το δωδέκατο έτος. Τότε το εγκατέλειψε και κατοίκησε στο άλλο παιδί Ιησού, που αναφέρει ο Λουκάς. Μεταξύ του 12-30 έτους ο Ιησούς γνώρισε την λατρεία του Μίθρα, έζησε με τους Εσσαίους κ.ά.
Επιπλέον ο R. Steiner ισχυριζόμενος ότι άντλησε στοιχεία από τα λεγόμενα «Ακασικά αρχεία», αποκρυφιστικού και φανταστικού χαρακτήρα δεδομένα, προσφιλή σε πολλούς αποκρυφιστικούς χώρους, έγραψε το λεγόμενο «Πέμπτο Ευαγγέλιο», όπως το ονόμασε, μια «βιογραφία» του Ιησού μεταξύ του 12-30 ετών.
Μέχρι το τριακοστό έτος συνυπάρχουν στον λεγόμενο Ιησού του Steiner το αστροειδές σώμα του Βούδδα και το πνεύμα του Ζωροάστρη. Κατά τη στιγμή της Βάπτισης στον Ιορδάνη εγκατέλειψε το σώμα του Ιησού το πνεύμα του Ζωροάστρη και βαπτίστηκε το σώμα του Ιησού του από Ναζαρέτ, μέσα στο οποίο κατοικούσε η κοσμική ατομικότητα του Χριστού.
Αυτή δεν ήταν τίποτα άλλο, παρά ο ποιητής των ηλίων σύμφωνα με τα περί κόσμου αποκρυφιστικά παραδοξολογήματα της Ανθρωποσοφίας. Στο μυστήριο του Γολγοθά, κατά τον R. Steiner ο Χριστός ως αρχηγός των ηλιακών όντων, έχυσε το αίμα του συμβολικώς και κατέστη το κύριο Πνεύμα, οδηγός εξέλιξης και πολιτισμού στη γη. Στο Γολγοθά παίρνει επάνω του το Κάρμα του κόσμου. Μετά την ανάστασή του ο Χριστός καθίσταται αντί θεός-Πνεύμα του ηλιακού πεδίου, θεός-Πνεύμα της γης.
Οι περί του Χριστού αποκρυφιστικές αντιλήψεις του R. Steiner αποτελούν και τις περί του Χριστού απόψεις της αποκρυφιστικής κίνησης «Κοινωνία Χριστιανών» (Christengemeinschaft), καθώς η ίδρυσή της στόχευε στην παρουσίαση του χριστιανισμού με ανθρωποσοφικές προϋποθέσεις και περιεχόμενο. (Βλ. «Ορθόδοξος Τύπος», Αρ. Φ 1967, 15-3-2013, σ. 3).
* Για τη σύνταξη του παρόντος λάβαμε υπόψη μας τα κάτωθι: Klaus von Stieglitz, Die Christosophie Rudolf Steiner, Witten 1955. Bernhard Grom, Anthroposophie und Christentum, München 1989. Klaus Bannach, Anthroposophie und Christentum, (Forschungen zur systematischen und ökumenische Theologie, Band 82), Göttingen 1998. Lothar Gassman, Was ist Anthroposophie?, Lage 20065.
Ορθόδοξος Τύπος, Αριθμός Φύλλου 1984, 19 Ιουλίου 2013
ΑΝΘΡΩΠΟΣΟΦΙΑ
Συνοπτική παρουσίασις ενός αποκρυφιστικού συστήματος
Του πρωτ. Βασιλείου Α. Γεωργοπούλου, Λέκτωρος Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ.
Πρόκειται για αποκρυφιστικό σύστημα και διδασκαλία που δημιουργήθηκε από τον Αυστριακό (Rudolf Steiner), που ως σκοπό είχε την προσπάθεια να συνδυαστεί ο αποκρυφισμός με τη νεότερη επιστημονική και φιλοσοφική σκέψη1. [Στην ευρύτερη ενασχόληση του Στάινερ με τον αποκρυφισμό πρέπει να συνεκτιμηθεί και η σχέση του με το αποκρυφιστικό Τάγμα Ordo Templi Orientis (OTO)].
Ο ιδρυτής του εν λόγω αποκρυφιστικού συστήματος γεννήθηκε στις 27-2-1861 στο Κράλιεβιτς (Kraljevic) της τότε Αυστροουγγαρίας. Σπούδασε στη Βιέννη θετικές επιστήμες και φιλοσοφία.
Αργότερα ασχολήθηκε επισταμένως με το έργο του Γκαίτε και εργάστηκε τόσο για την έκδοση των επιστημονικών έργων όσο και των απάντων του. Αρχικά είχε υπάρξει οπαδός του υλιστικού μονισμού του Χαίκελ. Μεταστροφή στις κοσμοθεωριακές αντιλήψεις του έκανε το 1901 στρεφόμενος στον Εσωτερισμό-Αποκρυφισμό. Για δέκα χρόνια (1902-1912) υπήρξε γενικός γραμματέας της Γερμανικής Θεοσοφικής Στοάς2.
Από το χώρο της Θεοσοφίας αποχώρησε, όταν διαφώνησε έντονα με την Annie Besant, τη δεύτερη πρόεδρο της Θεοσοφικής Εταιρείας, σχετικά με την θεώρηση του Ινδού Κρισναμούρτι ως νέου μεσσία, ως νέου παγκόσμιου διδασκάλου και εκπαιδευτή της ανθρωπότητας, με την ταυτόχρονη δημιουργία του “Τάγματος του Αστέρος της Ανατολής” (Star of the East), που θα προωθούσε τις περί νέου μεσσίου απόψεις της A. Besant3.
Μετά την αποχώρησή του από τη Θεοσοφία μαζί με άλλα δυσαρεστημένα μέλη δημιούργησε το 1913 την Ανθρωποσοφική Εταιρεία (Anthroposophische Gesellschaft) με σκοπό να προωθήση το δικό του σύστημα, που το ονόμασε “Ανθρωποσοφία” ή “Επιστήμη του Πνεύματος”. Ο όρος «Ανθρωποσοφία» χρησιμοποιείται στα έργα του Στάινερ από το 1903.
Αφετηρία εκκίνησης της νέας προσέγγισης ήταν η πεποίθησή του ότι μπορεί να υπάρξει ανεξαρτήτως των αισθήσεων πνευματική σύλληψη άμεσα συσχετιζόμενη με την γνώση, που μπορεί να προκύψει από τον υψηλότερο εαυτό του ανθρώπου, κατά τις ανθρωποσοφικές αντιλήψεις. Κατά τον Hans Jürgen Ruppert στην Ανθρωποσοφία του Στάινερ, εκτός από τα αποκρυφιστικά στοιχεία, συναντά κάποιος επιδράσεις από τους: α) Γκαίτε, β) Χαίκελ, γ) Fichte και δ) το Γερμανικό Ιδεαλισμό4.
Σύντομα δημιούργησε στο Ντόναρχ της Ελβετίας το πρώτο του ίδρυμα ως σχολή πνευματικών επιστημών και το ονόμασε Γκαιτεάνουμ (Goetheanum). Το εν λόγω κτήριο εξωτερικά είναι ασυνήθιστο και ήταν αρχικά κατασκευασμένο από ξύλο και ομοίαζε με ναό. Καταστράφηκε από πυρκαγιά το Δεκέμβριο 1922 και αργότερα ανοικοδομήθηκε από μπετόν με σχέδια, που δημιούργησε ο ίδιος R. Steiner.
Οι θρησκευτικές δοξασίες της Ανθρωποσοφίας είναι σαφώς αντιχριστιανικές και αποτελούν μια χαρακτηριστική περίπτωση συγκρητισμού5. Ουσιαστικά είναι σύνθεση πολλών και ετεροκλήτων στοιχείων όπως Γνωστικών, Μανιχαϊστικών, Καββαλιστικών, Θεοσοφικών και Χριστιανικών. Αυτή η συγκρητιστική σύνθεση είχε οδηγήσει παλαιότερα τον A. Mager να χαρακτηρίσει τις θρησκευτικές δοξασίες της Ανθρωποσοφίας ως “τραγελαφικό συγκρητισμό“6.
Ο R. Steiner πέθανε στο Ντόναρχ της Ελβετίας στις 30-3-1925.
Σημειώσεις:
1. Βλ. R. Steiner, Die Geheimwissenschaft im Umriß, σ. 4.
2. Ανέφερε χαρακτηριστικά για τη Θεοσοφία ο Στάινερ: “Theosophie, richtig verstanden, ist keine neue Religion, auch keine religiöse Sekte, sondem das richtige Mittel der gegenwärtigen Zeit, die Weisheit der Religion so zu zeigen, wie das für den Menschen dieser Zeit notwendig ist”. Βλ. R. Steiner, Luzifer Gnosis. Lebensfragen der Theosophischen Bewegung, σ. 274.
3. Βλ. Annie Besant, Προς την Μύησιν, σσ. 106-130.
4. Βλ. Hans Jürgen Ruppert, Anthroposophie, Wörterbuch des Christentums, 1995, σ. 69.
5. Βλ. Dictionnaire des Religions, Presses Universitaires de France, 19852, σ. 62.
6. Βλ. A. Mager, Anthroposophie, L. Th. K1, 1(1930) στ. 482.
Ορθόδοξος Τύπος, Αριθμός Φύλλου 2004, 27 Δεκεμβρίου 2013 https://www.impantokratoros.gr/
Ο Rudolf Steiner (Ρούντολφ Στάινερ) υπήρξε φιλόσοφος, επιστήμονας, παιδαγωγός, καλλιτέχνης και ιδρυτής της Ανθρωποσοφίας. Η Ανθρωποσοφία αποτελεί ένα μοναδικό στο είδος του μείγμα Ροδοσταυρικής ( μασονικής) , Θεοσοφικής και Χριστιανικής παράδοσης και στην οποία επιχειρείται να ενσωματωθούν επιστημονικές μέθοδοι για την έρευνα του πνευματικού κόσμου. Αυτή τη μέθοδο, που εν μέρει είναι εξέλιξη της φαινομενολογίας όπως την χρησιμοποιούσε ο Γκαίτε, ονόμασε ο Στάινερ πνευματική επιστήμη ή επιστήμη του Πνεύματος. Οι διδασκαλίες του σχετίζονται με τη φιλοσοφία, τις κοινωνικές επιστήμες, τις φυσικές επιστήμες, τις τέχνες, την αρχιτεκτονική, τη γεωργία, την ψυχολογία, την παιδαγωγική, την ιατρική και την θρησκεία …….”δια πάσαν νόσον και πάσαν μαλακίαν”.
Η λέξη ανθρωποσοφία προέρχεται από τις δύο ελληνικές λέξεις «άνθρωπος» και «σοφία». Δηλαδή η γνώση του ανθρώπου ή αλλιώς καταλαβαίνοντας τον άνθρωπο.
Ποιος ήταν ο Ρούντολφ Στάϊνερ;
Γεννήθηκε στις 27 Φλεβάρη του 1861 στο τότε Ουγγρικό, μετέπειτα Γιουγκοσλάβικο Κράλιεβιτς, στη σημερινή Κροατία. Η οικογένειά του Αυστριακής καταγωγής ήταν αγροτική. Ο πατέρας του, τηλεγραφητής στον κρατικό σιδηρόδρομο, προόριζε το γιο του για μηχανικό του κρατικού οργανισμού σιδηροδρόμων.
Από τις αναμνήσεις της παιδικής του ηλικίας ήταν ότι είχε διορατικές ικανότητες τις οποίες μεγαλώνοντας έχασε και αργότερα επανέκτησε με τη θέλησή του και την εσωτερική εργασία και εκπαίδευση. Στις νεανικές του εμπειρίες του περιλαμβάνεται και η αντίληψη του φαντάσματος ενός νεκρού συγγενή και της αόρατης ενέργειας του φυτικού βασιλείου. Στην ενασχόλησή του με τη γεωμετρία στο σχολείο, αντιλαμβανόταν τις γεωμετρικές μορφές ως ζωντανές πραγματικότητες.
Στα δεκαπέντε του χρόνια συναντήθηκε με τον Φέλιξ Κοτγκούτσκι, ένα βοτανολόγο που του δίδαξε την αποκρυφιστική παράδοση των φυτών. Αργότερα στα δεκαεννέα του, ο Κοτγκούτσκι τον σύστησε σε κάποιον που ο Στάινερ αποκαλούσε ο Δάσκαλος. Εκείνος του έδωσε την πνευματική μύηση. Ο Στάινερ ποτέ δεν αποκάλυψε την ταυτότητά του δασκάλου μένοντας πιστός στην αποκρυφιστική παράδοση.
Από το Δάσκαλο έμαθε και την πνευματική του αποστολή στην ζωή: να αναπτύξει μια γνώση που να συνδυάζει συνθετικά την επιστήμη και το πνευματικό κόσμο. Γι αυτό, το υπόλοιπο μέρος της ζωής του ο Στάινερ το αφιέρωσε στο έργο αυτό, οδηγούμενος από αυτό που αποκαλούσε “οι απόκρυφες δυνάμεις πίσω από εμένα”. Έτσι γεννήθηκε η πνευματική επιστήμη.
Το 1879 ο Στάινερ σπούδασε στο Πολυτεχνείο της Βιέννης φυσικές επιστήμες, γεγονός που όπως αναγνώρισε αργότερα, του πρόσφερε μια στερεή βάση για την πνευματική σύλληψη του κόσμου, πιο ουσιαστική από αυτή που θα μπορούσαν να του προσφέρουν οι ανθρωπιστικές σπουδές. Παράλληλα σπούδασε στο πανεπιστήμιο της ίδιας πόλης φιλοσοφία και λογοτεχνία με δάσκαλο τον Κάρολο Σρέερ, μελετητή του Γκαίτε. Μελέτησε επίσης φιλοσοφίες του Καντ, Φίχτε, Έγγελου, Νίτσε καθώς και γραπτά του Γκαίτε σχετικά με τις φυσικές επιστήμες. Σε ηλικία 22 ετών προσκλήθηκε να προλογίσει, σχολιάσει και εκδώσει στη σειρά “η Γερμανική Εθνική Λογοτεχνία” την οριστική συλλογή των γραπτών του Γκαίτε για τις φυσικές επιστήμες. Έγραψε στη συνέχεια τη φιλοσοφική μελέτη “μια γνωσιολογία για την κοσμοθεωρία του Γκαίτε”. Αργότερα 1890-1897 τον καλέσανε στην Βαϊμάρη να εργαστεί σε μια ακόμη έκδοση των έργων για τις φυσικές επιστήμες που αυτή την φορά εξέδωσε η πριγκίπισσα Σοφία.
Το 1886 ο Στάινερ προσλήφθηκε από την οικογένεια Σπέχτ για να βοηθήσει τα πέντε αγόρια στα μαθήματά τους, ένα από τα οποία έπασχε από υδροκεφαλισμό. Η εξαιρετική παιδαγωγική μέθοδος θεράπευσε το παιδί από την πάθησή του και του έδωσε τη δυνατότητα να ολοκληρώσει το γυμνάσιο, το κολέγιο, την ιατρική σχολή και να γίνει γιατρός, που δυστυχώς αργότερα χάθηκε στο πεδίο της μάχης του δεύτερου παγκοσμίου πολέμου.
Ο Στάινερ πήρε το διδακτορικό του από το πανεπιστήμιο του Rostok το 1891. Το θέμα της διατριβής του “Αλήθεια και Γνώση” (επίσης: αλήθεια και επιστήμη) γύρω από την επιστημονική διδασκαλία του Γερμανού φιλόσοφου Gottlieb Fichte, ακολούθησε το 1894 η άλλη μεγάλη φιλοσοφική του εργασία “Die Philosophie der Freicheit” (Η Φιλοσοφία της Ελευθερίας), μια φιλοσοφική μέθοδος που ο ίδιος ονόμασε “Ethisch Individualismus” (ηθικός ατομισμός).
Υπήρξε εκδότης του λογοτεχνικού περιοδικού “Magazin Fuer Literatur” στο Βερολίνο. Την περίοδο 1899-1905 εργάστηκε ως καθηγητής της ρητορικής, ιστορίας και των φυσικών επιστημών στο εργατικό Πανεπιστήμιο του Βερολίνου, που ίδρυσε ο σοσιαλιστής Βίλχελμ Λίμπκνεχτ με σκοπό την διαφώτιση των εργατών.
Ποια είναι η εσωτερική διαδρομή του Steiner;
Στα σαράντα του πλέον χρόνια ο Στάινερ ένιωθε έτοιμος να μιλήσει δημόσια για την πνευματική του φιλοσοφία, τις διορατικές του εμπειρίες και για ό,τι είχε μάθει από αυτά. Σε κάποιο αυτοβιογραφικό του σημείωμα εξηγούσε ότι κανένας κάτω από τα σαράντα του δεν ήταν έτοιμος να εμφανιστεί δημόσια ως δάσκαλος του αποκρυφισμού, σύμφωνα με τις προθέσεις των Διδασκάλων κι όποιος έκανε κάτι τέτοιο ήταν καταδικασμένος σε λάθη.
Μέχρι αυτό το στάδιο της ζωής του είχε συγκεντρώσει ένα μεγάλο μέρος εμπειριών από τον πνευματικό κόσμο. Μέσω διαλογισμού, έμαθε να γεφυρώνει τον υλικό με τον πνευματικό κόσμο, και να ελέγχει επανειλημμένα ό,τι είχε ως εμπειρία από τον πνευματικό κόσμο, να το συσχετίζει και ολοκληρώνει συνθέτοντάς το με τις εκδηλώσεις του υλικού κόσμου.
Πίστευε στο ερμητικό αξίωμα ότι η ανθρωπότητα είναι ο μικρόκοσμος μέσα στον μακρόκοσμο της Δημιουργίας και ότι έχουμε μέσα μας όλα τα στοιχεία για να ανακαλύψουμε τα μυστικά του σύμπαντος. Τα μυστικά αυτά θα μπορούσαν να αποκαλυφθούν εάν μαθαίναμε την αληθινή, πλήρη φύση του ανθρώπου συμπεριλαμβάνοντας την πνευματική γνώση γι’ αυτόν, όπως πρότεινε με την πνευματική επιστήμη.
Ο Στάινερ ισχυριζόταν ότι μπορούσε να έχει πρόσβαση στα Ακασικά Αρχεία, από τα οποία μάθαινε την πραγματική ιστορία της ανθρώπινης εξέλιξης. Συμφωνώντας με τον Έγγελο, έλεγε ότι κάποτε η ανθρωπότητα ήταν πιο πνευματική και κατείχε υπερευαίσθητες δυνατότητες, τις οποίες όμως απώλεσε με την κάθοδό της στο υλικό πεδίο. Στο Ναδίρ της ανθρώπινης κατάβασης ήλθε η άφιξη του Χριστού, που έδωσε στους ανθρώπους τη δυνατότητα να ξεκινήσουν την επιστροφή τους επαναπροσεγγίζοντας τις πνευματικές σφαίρες. Για τον Στάινερ η ζωή, ο θάνατος και η ανάσταση του Χριστού ήταν τα πιο σημαντικά γεγονότα στην ιστορία της ανθρωπότητας και του κόσμου.
Στην πορεία της προσωπικής του ανάπτυξης ο Στάινερ άρχισε να αντιλαμβάνεται αναρίθμητες πνευματικές οντότητες που υπάρχουν στα πνευματικά πεδία και που αλληλεπιδρούν διαρκώς με τους ανθρώπους στο φυσικό πεδίο. Ανακάλυψε ότι μερικές οντότητες ενθαρρύνουν την πρόοδο της πνευματικής συνειδητότητας του ανθρώπου, ενώ άλλες εύχονται οι άνθρωποι να μείνουν τελματωμένοι σε ένα μηχανιστικό υλιστικό κόσμο.
Διαχώρισε τα είδη του “κακού” σε δύο, με τελείως διαφορετική λειτουργία και σκοπό το καθένα, το Λουσιφερικό κακό και το Αριμανικό, από την Περσική προσωποποίηση του κακού. Το Λουσιφερικό λειτουργεί ως τροχοπέδη λόγω της τριβής με την ύλη και ουσιαστικά συμβάλλει με την αρνητική του επίδρασή στην εξέλιξη. Στελεχώνεται από τις οντότητες που αυτοθυσιάστηκαν με την Πτώση τους για την εξέλιξη του ανθρώπινου είδους παίρνοντας τον επαχθή αλλά αναγκαίο ρόλο του κακού. Το Αριμανικό κακό σχετίζεται με τη φύση του απόλυτου κακού που λειτουργεί μόνο για το χάος και την καταστροφή, την επιβολή της απόλυτης εκμηδένισης κάθε δημιουργίας. Αυτές οι οντότητες του κακού είναι διακριτές και πρακτικά. Στην καθημερινότητα μπορεί να ελεγχθεί αν και κατά πόσο επηρεάζεται μια δράση μας από την μία ή την άλλη έκφανση του κακού.
Ο Στάινερ έδωσε σοβαρές εσωτερικές μάχες με αυτές τις οντότητες του κακού. Η σωτηρία του ήταν η εμβάπτιση στα μυστήρια του Χριστού. Προειδοποιούσε ότι το μονοπάτι προς την ανώτερη συνειδητότητα, μολονότι προσιτό σε όποιον ακολουθούσε μια τακτική και πειθαρχημένη εκπαίδευση της σκέψης, των συναισθημάτων και της θέλησης του, απαιτεί μεγάλη υπομονή και επιμονή, καθώς και προετοιμασία για την πρόκληση εμπειριών που θα πρέπει να αντιμετωπίσει κανείς με μεγάλο ηθικό σθένος.
Στις διαλέξεις του ο Στάινερ βρήκε ένα μεγάλο ένθερμο κοινό από τη Θεοσοφική εταιρεία. Η δημοτικότητά του οδήγησε στην εκλογή του το 1902 ως γενικού γραμματέα στο νεοϊδρυθέν Γερμανικό τμήμα της Θεοσοφικής εταιρείας, ενώ γραμματέας είχε διοριστεί η Μαρία Φον Σίβερς, που έγινε και η δεύτερη σύζυγός του Στάινερ το 1914. Πρώτη του σύζυγος ήταν η Anna Eunicke, χήρα.
Ο Steiner ιδρύει την Ανθωποσοφία
Τον Στάινερ σύντομα απασχόλησε αυτό που ο ίδιος αποκαλούσε “κοινοτυπία και ερασιτεχνισμό της Θεοσοφικής Εταιρίας”. Τον είχε απογοητεύσει ο θρησκευτικός πρωταθλητισμός της Άννι Μπεζάντ για τον Κρισναμούρτι, τον υποτιθέμενο επόμενο Μεσσία. Δεν πίστευε ότι ήταν δυνατό να χτιστεί μια πνευματική επιστήμη σχετικά με τον Ανατολικό μυστικισμό, ο οποίος, έλεγε, δεν ήταν κατάλληλος για τις πνευματικές ανάγκες του Δυτικού νου. Επιπλέον πίστευε ότι η Έλενα Μπλαβάτσκυ, συνιδρύτρια της εταιρίας, είχε αλλοιώσει τις αποκρυφιστικές αλήθειες. Το 1913 διακόπηκε η σχέση του με τη Θεοσοφική Εταιρία της Γερμανίας.
Οι φίλοι του Στάινερ τότε ίδρυσαν την Ανθρωποσοφική Εταιρία σαν ένα όχημα για να συνεχίσει την δουλειά του. Ο Στάινερ περιέγραψε την Ανθρωποσοφία σαν ένα μονοπάτι πνευματικής άσκησης και ανάπτυξης με στόχο να βοηθήσει τους ανθρώπους να επαναπροσεγγίσουν το πνευματικό στοιχείο του σύμπαντος, από το οποίο αποξενώθηκαν εξαιτίας της επιρροής της ύλης. Αυτό το μονοπάτι της πνευματικής ανάπτυξης σχετίζεται με τέσσερις πτυχές της ανθρώπινης φύσης: των αισθήσεων, της φαντασίας, της έμπνευσης, και της διαίσθησης.
Τον ίδιο χρόνο που ίδρυσε την Ανθρωποσοφική Εταιρία ο Στάινερ σχεδίασε και έχτισε με την βοήθεια των μελών της Ανθρωποσοφίας το Γκαιτεάνουμ (Goetheanum), στο Dornach, κοντά στην Βασιλεία της Ελβετίας, ένα κτήριο που θα στέγαζε τις δραστηριότητες της Ανθρωποσοφίας, ένα ελεύθερο πανεπιστήμιο για την επιστήμη του πνεύματος όπως χαρακτηρίστηκε. Το Γκαιτεάνουμ άνοιξε τις πόρτες του κι άρχισε να λειτουργεί το 1920, όμως καταστράφηκε ολοσχερώς από πυρκαγιά το 1922. Ακολούθησε ο σχεδιασμός από τον Στάινερ και η κατασκευή (1925-1928) νέου κτηρίου από μπετόν, που ως και σήμερα λειτουργεί ως διεθνές κέντρο της Ανθρωποσοφικής Εταιρείας.
Το συγγραφικό και πνευματικό έργο του Στάινερ (Steiner)
Ο Στάινερ πέθανε στο Dornach στις 30 Μαρτίου του 1925. Κατά την διάρκεια των τελευταίων εικοσιπέντε χρόνων της ζωής του ο Στάινερ ταξίδεψε σε όλη την Ευρώπη, Σκανδιναβία και Μεγάλη Βρετανία, δίνοντας περισσότερες από έξι χιλιάδες διαλέξεις πάνω σε ζητήματα πνευματικής επιστήμης, τεχνών, κοινωνικών επιστημών, θρησκείας, γεωργίας, εκπαίδευσης και υγείας. Τα δημοσιευμένα έργα του αριθμούν πάνω από 350 τίτλους, τα περισσότερα από τα οποία αποτελούν συλλογές από διαλέξεις, αλλά και βιβλία, άρθρα κριτικές και θεατρικά έργα. Τα κεφαλαιώδη έργα του που συνοψίζουν και χαρακτηρίζουν την αποκρυφιστική φιλοσοφία του είναι τα “Πως αποκτώνται γνώσεις των ανώτερων κόσμων”. (1904-1905), “Θεοσοφία. Εισαγωγή στην υπεραισθητή γνώση του κόσμου και καθορισμό του ανθρώπου”, (1904), και το “Περιγραφή της επιστήμης του απόκρυφου”, (1909). Οι βάσεις για τις απόψεις του γύρω από τον Χριστό και τον Χριστιανισμό υπάρχουν σε περισσότερους από δώδεκα κύκλους διαλέξεων σχετικών με τα Ευαγγέλια.
Ποια είναι η κοινωνική φιλοσοφία του Στάινερ;
Την κοινωνική του φιλοσοφία που ονομάστηκε κοινωνικό τρίπτυχο, ο Στάινερ, εξέδωσε το 1919 μετά τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο με τίτλο: ουσιαστικά σημεία της κοινωνικής ερώτησης. Μίλησε σε εργοστάσια παντού σε όλη την Γερμανία ώστε να επηρεάσει τους εργάτες να αντιληφθούν ότι είναι ανάγκη να αλλάξει το κοινωνικό σύστημα όχι με αφαιρετική υπόθεση και ιδεολογίες αλλά με μια αληθινή πνευματική θεώρηση του κοινωνικού σώματος ως ζωντανού οργανισμού.
Όπως ο οργανισμός του ανθρώπου είναι τριμερής με σώμα, ψυχή, πνεύμα έτσι και ο κοινωνικός οργανισμός είναι τρίπτυχος και χωρίζεται σε τρία αυτοτελή κοινωνικά όργανα που λειτουργούν στον ενιαίο κοινωνικό οργανισμό συνδυαστικά. Πρώτο όργανο αυτό της κοινωνικής δικαιοσύνης όπου όλοι είναι ίσοι και εποπτεύεται από το κοινοβούλιο. Δεύτερο όργανο αυτό της οικονομικής δραστηριότητας που διαχειρίζεται την παραγωγή, κατανομή και διακίνηση των αγαθών και το οποίο διέπεται από πνεύμα αδελφοσύνης, όπου δεν κυριαρχούν οι νόμοι προσφοράς ζήτησης και ανταγωνισμού, αλλά υπάρχει η φροντίδα να εξυπηρετείται το κοινωνικό σύνολο. Τρίτο όργανο είναι αυτό που ασχολείται με την πνευματική ζωή, τις ιδέες, την τέχνη, τις επιστήμες, την εκπαίδευση και διέπεται από την αρχή της ελευθερίας. Όλα τα παραπάνω είναι συνέπειες της Ανθρωποσοφικής αντίληψης για την εξέλιξη της κοινωνίας και των κοινωνικών ομάδων.
Τί είναι τα σχολεία Waldorf;
Μια από τις σπουδαιότερες προσφορές του Στάινερ είναι τα σχολεία Waldorf, αυτοδιοικούμενα, ελεύθερα από κάθε κρατική ή άλλη εξωτερική παρέμβαση σχολεία, όπου η παιδαγωγική τέχνη, όπως την ονομάζει ο Στάινερ, βασίζεται στη γνώση του ανθρώπου σύμφωνα με την επιστήμη του πνεύματος.
Το 1919 ιδρύει το πρώτο 12τάξιο μεικτό σχολείο στο καπνεργοστάσιο Waldorf-Astoria στην Στουτγάρδη. Την έμπνευση για την ίδρυση αυτού του σχολείου την είχε ο διευθυντής προσωπικού Έμιλ Μόλτ που ήθελε να ιδρύσει ένα σχολείο εξίσου καλό για τους μαθητές των εργατών όσο και των ανώτερων στελεχών. Ένα σχολείο όπου το παιδί κάθε κοινωνικής τάξης να μπορεί να λάβει ό,τι είναι απαραίτητο για να αναπτυχθεί, ώστε να σταθεί ελεύθερο στην ζωή για να μπορεί να στηρίξει τον εαυτό του με σκοπό να είναι χρήσιμο για τους άλλους.
O Στάινερ μέχρι το τέλος της ζωής του εργάστηκε πυρετωδώς βάζοντας όλη την πνευματική, καλλιτεχνική, παιδαγωγική και επιστημονική του εμπειρία για τη λειτουργία του σχολείου. Σήμερα η παιδαγωγική Waldorf αριθμεί πάνω από 800 σχολεία σε όλο τον κόσμο. Είναι το μεγαλύτερο και ταχύτερα αναπτυσσόμενο, αυτόνομο και ελεύθερο από κρατικές παρεμβολές παιδαγωγικό κίνημα στον κόσμο που προστατεύεται από την UNESCO.
Τα Camphill Villages, η Βιοδυναμική Καλλιέργεια, η Ευρυθμία και η Ανθρωποσοφική Ιατρική
Ο Στάινερ προώθησε επίσης και τις παιδαγωγικές και θεραπευτικές αντιλήψεις για παιδιά με νοητική υστέρηση. Οι κλινικές και τα σπίτια που αναφέρονται με το όνομα Camphill Villages διδάσκουν με τις μεθόδους του και εκτιμώνται ιδιαίτερα.
Οι αγροτικές μέθοδοι του Στάινερ για την καλλιέργεια της γης δημιούργησαν τη Βιοδυναμική Καλλιέργεια, ένα πολύ σημαντικό κεφάλαιο στις φυσικές μεθόδους της αγροτικής παραγωγής, όπου ενσωματώνονται πνευματικές ποιότητες στον παραγωγικό κύκλο, με αποτέλεσμα να παράγεται η σοδειά απαλλαγμένη από χημικά και συγχρόνως να θεραπεύεται η γη.
Με τη Μαρία Φον Σίβερς δημιούργησαν την Ευρυθμία, την τέχνη της κίνησης και του σώματος, ως ορατό λόγο και ορατή μουσική, όπου το σώμα με κινήσεις εκφράζει τους κραδασμούς που αντιστοιχούν σε ήχους, γράμματα και αρχετυπικές έννοιες. Η Ευρυθμία ασκείται σε τρεις κατευθύνσεις, παιδαγωγικά, θεραπευτικά και καλλιτεχνικά. Επίσης, ευρεία ανταπόκριση βρίσκει η Ανθρωποσοφική Ιατρική που είναι Ολιστική Ιατρική, παραπλήσια με την Ομοιοπαθητική, όμως η Ανθρωποσοφική ιατρική σε επίπεδο διάγνωσης και θεραπείας συντίθεται με την Πνευματική Επιστήμη.
Γεράσιμος Κατραμάδος,
Ιδρυτής του Holistic Life και των εκδόσεων Etra
Δικτυογραφία/ Βιβλιογραφία
-«Τα όρια της φυσικής επιστήμης», του Rudolf Steiner, από τις εκδόσεις ETRA
-«Τα μυστικά της βιβλικής ιστορίας της δημιουργίας», του Rudolf Steiner, από τις εκδόσεις ETRA.
-«Το Ρεύμα του Γκράαλ, το Μυστήριο του Μιχαήλ και η Νέα Ίσιδα (Τόμος Α)», του Rudolf Steiner, από τις εκδόσεις ETRA.
dimpenews.com
